Turnhúsið

Turnhúsið er ásamt Krambúðinni opið almenningi. Í Turnhúsinu getur að líta sýningar safnsins, svo sem sýninguna "Ég var aldrei barn," úrval af þeim 220 harmonikum sem safnið varðveitir og sýningu um þróun Ísafjarðar sem kaupstaðar.

Turnhúsið var reist árið 1784 sem vörugeymsluhús, gert úr stokkum á tímum Konungsverslunarinnar síðari. Byggingaraðferðin er eins og Tjöruhúss þótt þau séu misstór. Veggirnir eru hlaðnir úr þykkum, láréttum stokkum á hæð. Gróp eða nót er á samliggjandi hliðum plankanna og laus fjöður þar í sem skorðar þá saman. Á hornum eru trén felld saman hálft í hálft og ná endar þeirra út fyrir veggfletina.

Að nokkru leyti minnir þessi húsagerð á hefðbundin stokkahús eins og þau tíðkuðust í Skandinavíu. Þó hafa þau augljós sérkenni sem talin eru benda til þess að þau séu hugsuð og smíðuð af dönskum smiðum.

Timburgólf var í þessum húsum frá upphafi. Inni í húsunum var sléttað með möl og gólfborðin lögð beint á hana án nokkurra gólfbita. Gólfbitar efra gólfsins náðu þvert yfir húsið milli langveggjanna og hvíldu á langbita í miðju húsi. Langbitinn er borinn uppi af nokkrum stoðum og í Turnhúsinu eru skástífur milli stoðanna og bitanna. Skammbitar eru milli sperra og í Turnhúsinu er manngengt loft yfir þeim.

Svo virðist sem Konungsverslunin síðari hafi „framleitt" hús sem þessi í umtalsverðum mæli. Vitað er með vissu um hús sömu gerðar á Grænlandi og frá sama tíma. Salthúsið á Þingeyri og pakkhúsið á Hofsósi eru einnig sömu gerðar og frá sama tíma.